Lampy elektryczne rozwijały się od początku XIX wieku, czyli mniej więcej od czasu, kiedy prowadzono prace i użytkowano lamp gazowych, a później gazożarowych. Początkowo miały kształt łukowaty i dawały jasne światło, ale na bardzo małej powierzchni. Praktyczne zastosowanie znalazło się dla tego typu oświetlenia dopiero w latach trzydziestych XIX wieku. Uzyskiwane światło było na tyle jasne, że pozwalało na swobodne zajmowanie się swoimi sprawami bez zbytniego wytężania wzroku. Dwadzieścia lat później podjęto także pierwsze próby oświetlania ulic w stolicach największych państw ówczesnej Europy. Pewien przełom przyniósł rok 1862, kiedy to zamontowano po raz pierwszy tego typu oświetlenie na latarni morskiej. Poza tym oświetlenie opierające się na elektryce, a także to, które korzystało z gazu ziemnego współgrało ze sobą. Przez większość czasu ludzie nawet znacznie chętniej zaopatrywali się w lampy gazożarowe. Było to znacznie popularniejsze rozwiązanie. Sytuacja kształtowała się tak do lat trzydziestych XX wieku, kiedy to nastały pewne zmiany i coraz bardziej zaczęła się rozwijać elektryczność.